Springruiters op hoog niveau lopen een bijzonder risico op chronische lage rugpijn door herhaalde inspanningen, schokken bij het landen na een sprong en een ongemakkelijke houding in het zadel. Hoewel factoren als de fysieke conditie van de ruiter en de afstelling van de uitrusting algemeen bekend zijn, wordt er minder vaak gekeken naar de springstijl van het paard.
Sommige paarden ontwikkelen namelijk springkarakteristieken die een directe invloed hebben op de houding en stabiliteit van de ruiter:
Een zeer dynamische impuls tijdens het bellen kan intense verticale schokken veroorzaken.
Een onevenwichtige of onregelmatige schommelfase dwingt de ruiter om te compenseren om in het midden te blijven.
Een harde of asymmetrische landing veroorzaakt herhaaldelijke schokken in de lumbale regio.
Deze belastingen, die tijdens trainingen en wedstrijden herhaaldelijk voorkomen, kunnen leiden tot spiervermoeidheid, houdingscompensaties en zelfs aanhoudende gewrichtsstoornissen.
In deze context is dier etiopathie een waardevol hulpmiddel, zowel voor preventie als voor behandeling.
Bij paarden grijpt de dieretiopaat in om de beweeglijkheid van de gewrichten te herstellen, beperkingen in de wervelkolom of het bekken te corrigeren en de soepelheid van de sprongbeweging te verbeteren. Dit draagt bij aan een betere regelmaat, een soepelere landing en minder onevenwichtigheden.
Bij de ruiter (via de tussenkomst van een menselijke etiopath) is de aanpak gericht op het identificeren en behandelen van de mechanische oorzaken van de pijn: blokkades in de wervelkolom, compensaties als gevolg van onevenwichtigheden bij het paard of herhaalde schokken, verstoringen van de houding of de beweeglijkheid van de lendenen.
In combinatie met een gerichte training (versterking van de romp, flexibiliteitsoefeningen), een goed aangepast zadel en regelmatige technische begeleiding, maakt etiopathie bij mensen en dieren het mogelijk om de oorzaak van de pijn aan te pakken en de synergie tussen ruiter en paard te optimaliseren.
Het maakt deel uit van een alomvattende aanpak van duurzame prestaties, waarbij zowel de gezondheid van de ruiter als de bewegingskwaliteit van het paard worden behouden.
